Ey vefalı kişi, gel, gel, daha yakına gel! Beni, benliği, bizi, bizliği bırak! Çabuk, vakit geçmeden gel! Gel, daha yakına gel! Biz'den, ben'den vazgeç, gel, gel. Sen'lik ve biz'lik yok oluncaya kadar gel. Ne 'sen' kalsın, ne de 'biz' kalalım! Mevlana, Divan-ı Kebir'den seçmeler, 1. cilt, s: 100-101